Blijf op de hoogte van brava, meld u aan voor de nieuwsbrief.

Meld u aan voor de brava nieuwsbrief
Sluitenhide
  • Facebook
  • Twitter
  • Spotify
  • Google
  • Pinterest
  • Youtube
In deze prachtige productie van Bellini’s meesterwerk Norma gaat het om meer dan de zang alleen. De Nederlandse Opera heeft van Norma een tijdloos drama gemaakt waarin Norma symbool staat voor de succesvolle vrouw, die worstelt om haar dominante maar kwetsbare positie te behouden. Hasmik Papians lyrische interpretatie van de rol accentueert een treffende gelijkenis tussen een hogepriesteres en een moderne opera diva. Dirigent Julian Reynolds leidt de geweldige cast, het koor van De Nederlandse Opera en het Nederlands Kamerorkest in deze geweldige uitvoering. Opgenomen in 2006 in het Amsterdamse Muziektheater.Julian Reynolds, Nederlands Kamerorkest, Koor van De Nederlandse Opera, Pollione: Hugh Smith, Oroveso: Giorgio Giuseppini, Norma: Hasmik Papian, Adalgisa: Irini Tsirakidis, Clotilde: Anna Steiger, Flavio: Carlo Bosi
Brava neemt u in 5 minuten mee door cultureel Nederland
De Belgische violist Yossif Ivanov is met zijn 25 jaar inmiddels de jongste docent viool ooit aan het Conservatorium in Brussel. Sinds hij in 2005 de tweede prijs en de Publieksprijs won tijdens de Koningin Elizabethwedstrijd geldt hij als een van de grootste aanstormende talenten van zijn generatie. Bij Het Brabants Orkest maakte hij dit ruimschoots waar. Hij was in 2008 voor het eerst te gast met het Vioolconcert van Sibelius. In 2010 speelde hij het Eerste vioolconcert van Sjostakovitsj. Een betoverende ervaring. ‘Elke noot van Ivanov is pure magie’ schreef NRC Handelsblad al. Nu voert Ivanov wederom een groots werk uit: het Vioolconcert van Max Bruch. Met Het Brabants Orkest onder leiding van de Tsjechische dirigent Thomás Hanus in Muziekgebouw Eindhoven. Met zijn visie op deze klassieker brengt hij de frisheid van de onbevangen jeugd terug. Naast deze belangwekkende vertolking is ook het verdere programma met Smetana’s Ouverture De verkochte bruid en Rimski-Korsakovs Shéhérazade sowieso een gebeurtenis. Het werk waarin Rimski-Korsakovs kleurrijke orkestratie en zijn belangstelling voor de Oriënt op de best mogelijke wijze verenigd is, behoort niet voor niets tot zijn bekendste partituren. Hanus legt met zijn frisse kijk op de noten vele ongehoorde details bloot. Thomás Hanus, Het Brabants Orkest, Yossif Ivanov
Door de première van zijn Vierde Symfonie werd Anton Bruckner in Wenen gerespecteerd als componist, maar geen enkel ander werk van zijn hand zou succesvoller worden als zijn Zevende Symfonie in E groot. Artur Nikisch gaf de eerste uitvoering weg samen met het Gewandhausorchester Leipzig op 30 januari 1884, in januari 1885 werd de symfonie voor de eerste keer in Wenen uitgevoerd door Hans Richter en de Wiener Philharmoniker. Het tweede deel van deze compositie is onlosmakelijk verbonden met de idool van Bruckner, Richard Wagner het adagio is geschreven met de dood van Wagner in zijn achterhoofd en voor het eerst maakt Bruckner gebruik van de Wagner tuba. Tijdens deze uitzending: het derde deel. Claudio Abbado, Lucerne Festival Orchestra
Bij wijze van ‘muzikale sollicitatie’ schreef Johann Sebastian Bach zijn zes Brandenburgse concerten. In 1721 was Bach in dienst van Prins Leopold van Anhalt-Köthen maar was niet meer tevreden in zijn functie en was op zoek naar een nieuwe betrekking. Hij besloot deze verzameling concerten op te dragen een Christian Ludwig, Markgraaf van Brandenburg, in de hoop dat hij aan zijn hof kon werken. Tevergeefs: de Markgraaf bood hem geen positie aan, hij bedankte de componist zelfs niet. Alle zes de stukken zijn zogenaamde concerti grossi, een compositievorm typerend voor de barok. In het tweede concert is een bijzondere rol weggelegd voor de trompet: het is een ontzettende uitdaging voor trompettisten. Oorspronkelijk schreef Bach deze partij niet voor trompet maar voor clarino, een voorloper van de huidige trompet. Dit instrument werd echter steeds minder gebruikt en daardoor kwamen er steeds minder mensen die de clarino konden bespelen. Het instrument in de loop van de jaren vervangen door een trompet.Gottfried von der Goltz, Freiburger Barokorchester
Het onderzoek van Lev Sergeivich Termen (ook wel bekend als Léon Theremin) naar afstandssensoren in de jaren ’20 had wel een hele aparte uitkomst: een nieuw muziekinstrument. De theremin is een elektronisch instrument wat bespeeld wordt door de afstand tussen de twee handen: de rechterhand zorgt voor de toonhoogte en de linkerhand voor het volume. Na een demonstratie was Vladimir Lenin zo enthousiast over het instrument dat hij niet alleen zelf lessen ging volgen, ook bestelde hij 600 exemplaren en liet de theremin een promotietrip over de wereld maken. Binnen de kortste keren was het instrument bekend en verschillende componisten, waaronder Bohuslav Martinu, gingen schrijven voor de theremin. Het instrument is erg gevoelig waardoor het expressief klinkt. Niet alleen Martinu heeft hier handig gebruik van weten te maken, ook de filmwereld heeft het instrument ontdekt zo wordt het instrument vaak gebruikt als er een UFO in beeld voorbij vliegt. Wieslaw Pipczynski (theremin), Robert Kolinsky (piano), Keller Quartet, Heinz Holliger (hobo)
Lang Lang speelt Prokofjevs Pianosonate Nr. 7 in de Weense Musikverein.Lang Lang (piano)
Brava neemt u in 5 minuten mee door cultureel Nederland
In 2007 werd het seizoen van de Berliner Philharmoniker afgesloten met een selectie van de mooiste symfonische rhapsodieen. Zoals ieder jaar weer, is de prachtige en imposante Berlijnse Waldbühne het decor voor het orkest en de dirigent Sir Simon Rattle. Op het programma: Chabrier - 'España' Delius - 'Brigg Fair' Rachmaninov - 'Rapsodie op een thema van Paganini, Op.43' Dvorák - 'Slavische Rapsodie Nr. 1, Op.45' Debussy - 'Premiere Rhapsodie voor klarinet en orkest' - Enescu: 'Roemeense Rapsodie Nr. 1, Op.11' Prokofjev: delen uit 'De liefde voor de drie Sinaasappelen'.Sir Simon Rattle, Berliner Philharmoniker, Stephen Hough (piano), Wenzel Fuchs (klarinet)
De zoon van de Klaverkoning is ongelofelijk somber. De koning, die zich zorgen maakt om zijn zoon, krijgt te horen dat er eigenlijk maar een ding kan helpen: een flinke lachbui. Niets kan de prins echter aan het lachen maken totdat Fata Morgana, een beschermelinge van de vijandige Schoppenkoning, flink onderuit gaat en de prins niet meer bijkomt van het lachen. Fata Morgana is zwaar beledigd en spreekt een vloek over de prins uit: hij zal verliefd worden op drie sinaasappelen en zal niet kunnen rusten totdat hij ze gevonden heeft. De prins reist de hele wereld af en vindt de drie vruchten, die alleen in de buurt van water geopend mogen worden. Maar midden in een woestijn kan de prins zich niet beheersen en opent er twee, waardoor de prinsessen die in de vruchten zaten sterven. Een derde wordt op een wonderbaarlijke manier gered, maar Fata Morgana laat het hier niet bij zitten en probeert het stel te dwarsbomen. Uiteindelijk overwint de liefde en kan de prins trouwen met zijn prinses uit de sinaasappel. Tijdens deze uitzending hoort u de instrumentale 'Nocturne'.Sir Simon Rattle, Berliner Philharmoniker
Door zijn houding aan de piano, zijn absolute voorliefde voor het werk van Johann Sebastian Bach en zijn ongelofelijke techniek, wordt de jonge Franse pianist David Fray logischerwijs vaak vergeleken met de legendarisch Canadese pianist Glenn Gould. Dat Fray deze vergelijking waard is, is te zien in dit concert met uitsluitend muziek van J.S. Bach. In deze uitzending: 'Partita Nr. 6 in e klein, BWV 830', deel 3.David Fray (piano)
Als jongeman dacht de Spaanse Alfredo Kraus er geen moment over na om van zingen zijn beroep te maken. Pas na hevig aandringen van vrienden ging hij het zingen serieus te nemen, een besluit wat hem zeker geen windeieren heeft gelegd. Dankzij zijn kritische keuze in rollen (hij zong nooit iets wat te zwaar voor zijn stem zou zijn) en zijn beperkte optreedschema heeft deze tenor een van de langstlopende carrières in de recente geschiedenis. Tijdens deze uitzending zingt hij Salvador Ruiz de Luna ‘s 'En toda la quintana'.Alfredo Kraus (tenor), Edelmiro Arnaltes (piano)
Bernhard Henrik Crusell (1775-1838) werd geboren in Uusikaupunki in Finland en leefde het grootste deel van zijn leven in Zweden. Hij was van 1793 tot 1833 eerste klarinettist van de Koninklijke Hofkapel in Stockholm. Ook trad hij gedurende vele jaren vaak als solist op en verwierf daarmee grote roem als klarinetvirtuoos in heel Europa. Naast klarinet studeerde hij compositie bij Abbé Vogler in Stockholm en bij Berton, Lefevre en Gossec in Parijs. Hij componeerde vele werken voor blazers - zijn drie klarinetconcerten zijn daarvan wel de meest bekende - en werken voor kamermuziek waaronder drie klarinetkwartetten. Na 1820 ging Crusells interesse voornamelijk uit naar het vertalen van operateksten in het Zweeds, maar ook naar vocale muziek. Er bestond in die tijd grote belangstelling voor oosterse culturen en hun mystiek. Ook Crusell ontkwam daar niet aan met als resultaat zijn 'From Ganges' beauteous strands' voor sopraan, klarinet en piano in de vorm van een recitatief en aria.Henk de Graaf, Daniël Wayenberg, Clara de Vries
Alhoewel de bijnaam ‘Keizerconcert’ niet door Ludwig van Beethoven zelf bedacht is, is het moeilijk om een meer toepasselijke term te vinden voor zijn Vijfde Pianoconcert in Es groot. Waarschijnlijk kwam zijn vriend John Baptist Cramer met deze term op de proppen. Cramer was tevens uitgever van het werk en droeg het concert op aan Napoleon. Beethoven heeft het werk zelf nooit uitgevoerd, bij de voltooiing in 1809 was hij al zo doof dat het niet meer mogelijk was om als solopianist op te treden. Waarschijnlijk is de eerste uitvoering gegeven op 28 november 1811 door Friedrich Schneider in Leipzig. Tijdens deze uitzending: de laatste twee delen.Karel Ancerl, Toronto Symphony Orchestra, Glenn Gould (piano)
Wie kent niet het typische gevoel van het Franse platteland, maar ook van prachtige steden als Parijs of Bordeaux? Laat u met deze feestelijke compositie meenemen naar sferen van wijn, stokbrood en de zon.Henk Wieman, Belgisch Strijkorkest
U kijkt naar een uitvoering van de aria Non piu di fiori uit Mozart's opera ' La Clemenza Di Tito', in een zetting voor piano, klarinet en mezzosopraan. Uitvoerenden zijn Henk de Graaf, Daniel Wayenberg en José Scholte.Henk de Graaf, Daniel Wayenberg, José Scholte
Richard Wagner was volop bezig met het componeren van Siegfried, het derde deel in zijn cyclus, ’Der Ring des Nibelungen’, toen hij besloot om een kleinschaliger werk te schrijven wat een betere kans op uitvoering had. In 1856 zette hij de eerste schetsen neer van wat Tristan und Isolde zou worden en in 1857 was het werk voltooid. In totaal duurt de opera bijna vier uur en zit hij vol met prachtige muziek, maar de ‘Prelude en Liebestod’ is misschien wel het mooiste en ontroerendste gedeelte uit deze opera.Daniel Barenboim, West-Eastern Divan Orchestra
Francis Poulenc Sonate voor klarinet en piano is een van zijn laatste composities en opgedragen aan een andere componist: Arthur Honegger. Het plan was dat de wereldberoemde klarinettist Benny Goodman, tevens de opdrachtgever van het werk, samen met Poulenc het stuk voor de eerste keer zou uitvoeren maar helaas stierf de componist op 30 januari 1963 vrij plotseling aan een hartaanval. De sonate zelf was op een aantal kleine dingen na voltooid en Goodman gaf op 10 april alsnog de première in Carnegie Hall, begeleid door niemand minder dan Leonard Bernstein. Naar aanleiding van dit concert schreef de muziekcriticus Harold C. Schoenberg in The New York Times: ‘Poulenc was geen ‘grote’ componist, zijn emotionele bereik was te beperkt, maar wat hij deed, deed hij perfect…’. Tijdens deze uitzending: het derde deel. Michael Collins (klarinet) en Julien Quentin (piano)
Vanuit een authentiek Weens koffiehuis brengt het uit leden van de Wiener Philharmoniker bestaande The Philharmonics in een informele setting een programma met daarop een greep uit de mooiste Weense walsen, marsen en andere dansmuziek. Tijdens deze uitzending het ‘Caprice Viennois’ uit 1934 van de Oostenrijkse violist en componist Fritz Kreisler.The Philharmonics
Gustavo Dudamel dirigeert het Los Angeles Philharmonic Orchestra in een swingende uitvoering van Moncayo's Huapango. Gustavo Dudamel, Los Angeles Philharmonic Orchestra
Brava neemt u in 5 minuten mee door cultureel Nederland
Karl Amadeus Hartmann (1905-1963) was een overtuigd tegenstander van het naziregime. Hij wilde niet dat zijn muziek gespeeld werd in nazi-Duitsland, ging in de ondergrondse en moest uiteindelijk onderduiken. Zijn Concerto Funebre componeerde hij in 1938, als een reactie op de bezetting van Tsjecho-Slowakije. Een rode draad door de compositie is de Hymne van de Hussieten ‘Gij strijders voor God’, wat al door verschillende Tsjechische componisten zoals Smetana, Janacek en Martinu, verwerkt was in composities. Het concert ging in de herfst van 1939 in Zwitserland in première, net nadat Duitsland Polen was binnengedrongen en de oorlog was losgebarsten. Jan Willem de Vriend, Nederlands Symfonieorkest, Thomas Zehetmair (viool)
Het Enkhuizer podium De GitaarSalon heeft zich in de loop der jaren ontwikkeld tot hét platform voor de akoestische gitaarmuziek in Nederland. Tijdens dit prachtige concert aan de pittoreske Zuiderhavendijk kunt u kijken naar de vingervlugge gitaarkunsten van Thomas Viloteau. Thomas Viloteau werd in 1985 geboren in Frankrijk. Op 12-jarige leeftijd begon hij met gitaarlessen in Port-Saint-Louis-du-Rhône. Zijn carrière startte in Frankrijk, hij vervolgde in 1998 zijn gitaaropleiding bij de “Escuela de Música Juan Pedro Carrero” in Barcelona. In 2009 ontving Viloteau de “Milton Salkind” beurs, hetgeen hem in staat stelde onder leiding van professor Marc Teicholz te studeren aan het “San Francisco Convervatory of Music” met als resultaat een “Professional Studies Diploma”. Thomas Viloteau is een drukbezet mens en heeft veel buitenlandse optredens op zijn naam staan, zoals in Italië, Spanje, Zweden, Frankrijk, Duitsland, Taiwan, de V.S., Canada en Mexico en nu dus ook – mede dankzij de GitaarSalon – Nederland! Thomas Viloteau
Brava neemt u in 5 minuten mee door cultureel Nederland
Hoewel zijn moeder overleed tijdens het compositieproces en zijn vader vlak daarvoor was overleden, was het geen sterfgeval waardoor Gabriel Fauré begon aan zijn 'Requiem'. En misschien daarom wel is dit werk geen traditioneel Requiem, maar heeft het een relatieve kalmte en wordt het ook wel het ‘wiegelied van de dood’ genoemd. Dit onconventioneel werk heeft inmiddels zijn plek meer dan veroverd op de internationale concertpodia. Het complete programma: 'Pavane voor orkest en koor in Fis klein', 'Elegie voor cello en orkest in c klein', 'Psalm voor koor en orkest', 'Cantique de Jean Racine', en het 'Requiem in d klein'. Paavo Järvi, Orchestre de Paris, Éric Picard (cello), Pilippe Aïche (violin) Chen Reiss (sopraan), Matthias Goerne (bariton), Choir of the Orchestre de Paris
‘Nine Steps Into Paradise’ biedt een kijkje achter de schermen bij het Orkest van de Achttiende Eeuw tijdens de uitvoering van alle symfonieën van Beethoven in de Doelen in 2011. Een prachtige documentaire over Frans Brüggen, Ludwig van Beethoven en natuurlijk zijn symfonieën. Sieuwert Verster
Ooit was Frans Brüggen de beroemdste blokfluit speler ter wereld, op dit ogenblik wordt hij beschouwd als de expert op het gebied van de achttiende en negentiende eeuwse muziek. Geboren in Amsterdam alwaar hij musicologie studeerde aan de universiteit, werd hij op 21- jarige leeftijd benoemd als professor aan het Haags Conservatorium en later verwierf hij de positie van Erasmus professor aan de Harvard University en Regent professor aan de Universiteit van Berkeley. En zoals Luciano Berio ooit over Frans Brüggen schreef: een muzikant die geen archeoloog is maar een groot kunstenaar. Een bijzonder musicus. Samen met zijn Orkest van de Achttiende Eeuw speelde hij in het Chopin-jaar 2010 de bekendste meesterwerken in de concertzaal van Warschau. Op het programma staan Chopins composities voor piano en orkest, uitgevoerd door de pianisten Kevin Kenner, Nelson Goerner en Janusz Olejniczak.Frans Brüggen, Orkest van de Achttiende Eeuw, Kevin Kenner (piano), Nelson Goerner (piano), Janusz Olejniczak (piano)
In Search of Beethoven brengt de meest vooraanstaande musici en experts bij elkaar om een nieuw licht te werpen op Ludwig van Beethoven. Zo komen Sir Roger Norrington, Riccardo Chailly, Claudio Abbado, Fabio Luisi, Frans Brüggen, Ronald Brautigam, Hélène Grimaud, Vadim Repin, Janine Jansen, Paul Lewis, Lars Vogt en Emmanuel Ax aan het word over deze legendarische componist. Filmmaker Phil Grabsky bekijkt het leven van Ludwig van Beethoven aan de hand van zijn muziek, biografieën en Beethovens eigen brieven. In Search of Beethoven laat het romantische beeld van de heroïsche, dove en gekwelde Beethoven los en onthult een andere en veel interessantere persoonlijkheid. Phil Grabsky
In deze documentaire gaat Sieuwert Verster in gesprek met dirigent Frans Brüggen over verleden, heden en toekomst, en de meest indrukwekkende momenten van de recente tours
De beroemde musicus en componist Pierre Boulez staat als dirigent bekend om zijn uitzonderlijk gedetailleerde interpretaties van 20e-eeuwse orkestwerken. Hij is een geliefde gastdirigent bij de Berliner Philharmoniker, hoewel hij niet veel vaker dan eens per seizoen het vermaarde Berlijnse orkest leidt. En dan alleen in bijzonder repertoire. Boulez’ concerten met muziek van de grote 20e-eeuwse Hongaar Béla Bartók worden tot de hoogtepunten van het seizoen gerekend. Bartók componeerde zijn ruimt 15 minuten durende Dans Suite in 1923 ter gelegenheid van de samensmelting van de steden Buda en Pest tot Budapest, de huidige Hongaarse hoofdstad. Het werk was direct al bij de première een sensationeel succes en werd op verzoek van uitgever Universal een paar jaar later door Bartók bewerkt tot een pianoversie. Deze redelijk eenvoudige pianoversie werd zo mogelijk nog bekender dan het origineel, maar stond merkwaardigerwijs nooit op een concertprogramma van de pianist Béla Bartók. De folkloristische Dans Suite bestaat uit een reeks van vijf sterk contrasterende dansen met Arabische, Roemeense en Hongaarse melodieën die in het laatste zesde deel door Bartók samen komen in een werkelijk spectaculaire finale.Pierre Boulez, Berliner Philharmoniker
Dit eerste vioolconcert van Dmitri Sjostakovitsj is op veel verschillende manieren een buitengewoon bijzondere prestatie. Er zijn veel verschillende stijlelementen terug te vinden in het werk van een nocturne, scherzo en passacaglia tot een burleske. Het wordt aangenomen dat Sjostakovitsj de compositie in 1955 heeft herzien maar dit is niet helemaal het geval. Hij componeerde het werk in 1948 en heeft het daarna op zijn schrijftafel laten liggen: tijdens latere repetities heeft hij geen grote veranderingen doorgevoerd. In 1948 stond Sjostakovitsj op de zwarte lijst van componisten in Sovjet Rusland, vrijwel al zijn werken die in die periode zijn geschreven heeft de componist bewaard voor een uitvoering op een later moment. Na de dood van Stalin in 1953 veranderde het artistieke klimaat in de USSR en Sjostakovitsj werd zonder twijfel de belangrijkste Russische componist van die tijd. Zijn soloconcerten werden veelal uitgevoerd door Russische instrumentalisten, David Oistrakh in het geval van dit vioolconcert, en deze bijzondere combinatie van uitzonderlijk talent werd door de communistische overheid dankbaar als propaganda naar het Westen gebruikt. Mariss Jansons, Berliner Philharmoniker, Hilary Hahn (viool)
De 'Siegfried-Idyll', een opmerkelijk licht werk voor Wagner, werd geschreven als verjaardagscadeau voor zijn vrouw Cosima. Nadat zij al vele malen muziek geregeld had voor zijn vejaardag, besloot hij zijn vrouw op haar verjaardag te verassen met een speciaal voor haar geschreven stuk. Hij huurde veertien musici in om het werk 's morgens vroeg op Cosima's verjaardag uit te laten voeren in hun huis in Luzern. Let vooral op de vogelzang die Wagner in het stuk heeft verwerkt. Dit is een verwijzing naar een vogel die hij hoorde zingen tijdens Cosima's bevalling van hun zoon Siegfried.Pierre Boulez, Staatskapelle Berlijn
Aan de vooravond van het 300-jarig bestaan vierde Sint-Petersburg, het Russische ‘venster naar Europa’, het jubileum op een grootse muzikale wijze. Ruslands crème de la crème van de klassieke muziek reisde af naar St. Petersburg om samen met het aloude Sint-Petersburg Philharmonisch onder leiding van dirigenten Yuri Temirkanov en Nikolai Alekseev deze bijzondere verjaardag te vieren. Het is logisch dat de programmaposters van dit Galaconcert prominent de naam en afbeelding van sopraan Anna Netrebko vermeldden. De prachtige sterzangeres Netrebko is zonder twijfel de grote publiekstrekker van de hedendaagse opera scène. Zij zingt hier, begeleid door het orkest en Yuri Temirkanov, een van de meest geliefde aria’s uit het opera repertoire, ‘Quando m'en vo', ook wel Musetta’s Wals genoemd, van de Italiaanse operameester Giacomo Puccini. Het is een meeslepende wals uit de tweede acte. De sopraan Musetta zingt de aria in aanwezigheid van haar ‘Bohème’ vrienden en richt zich vooral tot Marcello met maar één bedoeling: jaloezie opwekken. Het druipt er in deze aria van af: verlangen, jaloezie, verraad, ofwel Opera. La Bohème ging overigens in 1896 in het Teatro Regio te Turijn in première onder de ‘baton’ van de nog jonge maestro Arturo Toscanini.Yuri Temirkanov, Sint Petersburg Philharmonisch Orkest, Anna Netrebko
Door de première van zijn Vierde Symfonie werd Anton Bruckner in Wenen gerespecteerd als componist, maar geen enkel ander werk van zijn hand zou succesvoller worden als zijn Zevende Symfonie in E groot. Artur Nikisch gaf de eerste uitvoering weg samen met het Gewandhausorchester Leipzig op 30 januari 1884, in januari 1885 werd de symfonie voor de eerste keer in Wenen uitgevoerd door Hans Richter en de Wiener Philharmoniker. Het tweede deel van deze compositie is onlosmakelijk verbonden met de idool van Bruckner, Richard Wagner het adagio is geschreven met de dood van Wagner in zijn achterhoofd en voor het eerst maakt Bruckner gebruik van de Wagner tuba. Tijdens deze uitzending: het eerste deel. Claudio Abbado, Lucerne Festival Orchestra
Het Los Angeles Philharmonic Orchestra luidde in 2010 het nieuwe seizoen in met een groots galaconcert gedirigeerd door artistiek directeur Gustavo Dudamel – en met stertenor Juan Diego Flórez als speciale gast. Hier zingt hij Granda's 'La flor de la canela' in een eigen arrangement.Gustavo Dudamel, Los Angeles Philharmonic Orchestra, Juan Diego Flórez (tenor)
Het is voor ons, na een eeuw van slechte uitvoeringen in bizarre combinaties, haast niet meer voor te stellen hoe magisch de eerste uitvoering van Jean Sibelius’ Valse Triste moet zijn geweest. Sibelius schreef dit mini-toongedicht als deel van de toneelmuziek bij ‘Kuolema’, een stuk van de hand van zijn zwager. Door het overweldigende succes begon dit stuk een eigen leven te leiden, en het wordt nu meestal separaat uitgevoerd. Kuolema vertelt het verhaal van een oude vrouw die dolblij is haar overleden man weer terug te zien. Uit vreugde begint zij met hem te dansen, maar wij als publiek weten dat het de dood is waar ze in werkelijkheid mee danst. Aan het einde van het stuk wordt duidelijk dat de vrouw zelf ook is overleden. Vladimir Ashkenazy, Chamber Orchestra of Europe
Vanuit een authentiek Weens koffiehuis brengt het uit leden van de Wiener Philharmoniker bestaande The Philharmonics in een informele setting een programma met daarop een greep uit de mooiste Weense walsen, marsen en andere dansmuziek. In deze uitzending de ‘Kaiserwalzer’ van Johann Strauss II. Strauss schreef het werk in 1889 ter gelegenheid van het bezoek dat de Oostenrijkse keizer Franz Joseph bracht aan keizer Wilhelm II van Duitsland. Strauss wilde met het werk de vriendschap tussen Duitsland en Oostenrijk muzikaal eren.The Philharmonics
Als jongeman dacht de Spaanse Alfredo Kraus er geen moment over na om van zingen zijn beroep te maken. Pas na hevig aandringen van vrienden ging hij het zingen serieus te nemen, een besluit wat hem zeker geen windeieren heeft gelegd. Dankzij zijn kritische keuze in rollen (hij zong nooit iets wat te zwaar voor zijn stem zou zijn) en zijn beperkte optreedschema heeft deze tenor een van de langstlopende carrières in de recente geschiedenis. Tijdens deze uitzending zingt hij Tosti’s Aprile.Alfredo Kraus (tenor), Edelmiro Arnaltes (piano)
Elk jaar is het eindconcert van het Pianoscope Festival een uniek moment, waarin alle musici die hun steentje hebben bijgedragen tijdens de concerten en masterclasses, bijeen komen voor een grandioze afsluiting van de festiviteiten. U luistert nu naar een pianobewerking van Claude Debussy’s Prélude à l’apres-midi d’un Faune. Jean-Claude Pennetier, Jean-Philippe Collard
Jean Paul’s roman ‘Titan’, waarin een artistiek begaafde jongeling zijn plaats niet kan vinden in de samenleving en zich uiteindelijk overgeeft aan wanhoop en zelfmoord, is de inspiratiebron geweest voor Gustav Mahlers Eerste Symfonie. Dit werk ontstond niet zonder slag of stoot: Mahler componeerde het tussen 1887 en 1888 toen hij in zijn 20-er jaren als dirigent werkzaam was bij de Opera in Leipzig. De eerste versie van het werk werd gezien als een symfonisch gedicht in twee delen, met titels die duidelijk een verhaal vertellen. Deze voorloper ging in 1898 in Boedapest in première maar werd slecht ontvangen. Mahler besloot het werk te reviseren: de beeldende titels werden geschrapt en hij liet het originele tweede deel (Blumine) vallen. Het resultaat is een prachtige symfonie, vol met muzikale verwijzingen. Zo is in het eerste deel een eerdere compositie van Mahler te horen (Ging heut' morgens übers Feld uit Lieder eines Fahrenden Gesellen), het tweede deel is een Oostenrijkse Ländler (een boerendans) en in het derde deel maakt hij een toespeling op een wel heel bekende melodie: ‘Vader Jakob’. Al met al is deze Eerste Symfonie een ongelofelijke prestatie voor zo’n jonge componist. Tijdens deze uitzending het eerste deel.Fabio Luisi, Sächsische Staatskapelle Dresden
Brava neemt u in 5 minuten mee door cultureel Nederland
Wolfgang Amadeus Mozart schreef zijn laatste symfonieën in de belachelijk korte tijd van zes weken. De drie werken (Symfonie Nr. 39, 40, en 41 ‘Jupiter’) waren voor de tijd waarin ze geschreven zijn revolutionair: niet alleen waren ze van ongekende lengte maar ook zaten ze vol met progressief muzikaal materiaal wat het publiek tot dan toe nog nooit gehoord had. In deze opname uit de Rotterdamse Doelen uit maart 2010 voeren Frans Brüggen en zijn Orkest van de Achttiende Eeuw deze drie meesterwerken uit. Frans Brüggen, Orkest van de Achttiende Eeuw
Brava neemt u in 5 minuten mee door cultureel Nederland
‘Het stuk wordt altijd slecht gespeeld, hoe beter de pianist is, des te harder hij speelt waardoor de strijkers niet te horen zijn’. Arnold Schoenberg was niet echt te spreken over de uitvoeringen die hij had gehoord van Johannes Brahms’ eerste pianokwartet. Dit was een van de redenen waarom hij het stuk bewerkte tot een orkestversie, zoals hij in een brief aan de muziekcriticus van The San Francisco Chronicles Alfred Frankenstein duidelijk maakte. Schoenberg had een grote bewondering voor de stijl waarin Johannes Brahms componeerde en wilde met dit arrangement dan ook in zijn geest maken: ‘Mijn bedoelingen: om strikt in de stijl van Brahms te blijven en niet verder te gaan dan dat hij zelf zou doen, als hij vandaag geleefd zou hebben’, schreef Schoenberg in dezelfde brief. Het resultaat is een prachtig orkestraal werk.Sir Simon Rattle, Berliner Philharmoniker
Toen hij begon met spelen vond hij dat hij al te oud was om nog uit te groeien tot een ware virtuoos. Desalniettemin was Jean Sibelius een voortreffelijk violist die het instrument goed kende en dit is absoluut te horen in zijn enige vioolconcert. Het werk werd wat onverschillig ontvangen na de première in 1904, waardoor Sibelius besloot het voor een deel te herschrijven. Zelfs na deze revisie duurde het vrij lang totdat het publiek eraan gewend raakte pas nadat de violist Jascha Heifetz het werk op de lessenaar zette en opnam in 1930 begon het populair te worden. Dit vioolconcert is zeker niet het enige werk van Sibelius voor viool, zo schreef hij een scala aan prachtige kortere stukken, maar het is met afstand het bekendste. Vladimir Ashkenazy, Chamber Orchestra of Europe, Valeriy Sokolov (violin)
Jean Paul’s roman ‘Titan’, waarin een artistiek begaafde jongeling zijn plaats niet kan vinden in de samenleving en zich uiteindelijk overgeeft aan wanhoop en zelfmoord, is de inspiratiebron geweest voor Gustav Mahlers Eerste Symfonie. Dit werk ontstond niet zonder slag of stoot: Mahler componeerde het tussen 1887 en 1888 toen hij in zijn 20-er jaren als dirigent werkzaam was bij de Opera in Leipzig. De eerste versie van het werk werd gezien als een symfonisch gedicht in twee delen, met titels die duidelijk een verhaal vertellen. Deze voorloper ging in 1898 in Boedapest in première maar werd slecht ontvangen. Mahler besloot het werk te reviseren: de beeldende titels werden geschrapt en hij liet het originele tweede deel (Blumine) vallen. Het resultaat is een prachtige symfonie, vol met muzikale verwijzingen. Zo is in het eerste deel een eerdere compositie van Mahler te horen (Ging heut' morgens übers Feld uit Lieder eines Fahrenden Gesellen), het tweede deel is een Oostenrijkse Ländler (een boerendans) en in het derde deel maakt hij een toespeling op een wel heel bekende melodie: ‘Vader Jakob’. Al met al is deze Eerste Symfonie een ongelofelijke prestatie voor zo’n jonge componist. Tijdens deze uitzending het tweede deel.Fabio Luisi, Sächsische Staatskapelle Dresden
,,Voor mij was tango altijd meer voor de oren dan voor de voeten.” Dit zijn de woorden van de legendarische tango componist Astor Piazzolla. De familie van Piazzolla verhuisde toen Astor nog jong was van Argentinie naar New York, maar om de band met het thuisland niet kwijt te raken, kocht zijn vader een bandoneon. Een passie was geboren: de componist wijdde de rest van zijn leven aan de tango. Het is dan ook niet overdreven om te zeggen dat Piazzolla de belangrijkste figuur in de geschiedenis van de tango is. De Fuga y misterio komt uit de vijfde scene van de tango-opera ‘Maria de Buenos Aires’, waarin de heldin door het hart van Buenos Aires loopt.Gidon Kremer, Kremerata Baltica
,,Ook heb ik iets geschreven voor de scene ‘In de hal van de Bergkoning’ – iets waar ik letterlijk niet naar kan luisteren omdat het absoluut riekt naar overdreven Noors nationalisme en trol-achtige zelfgenoegzaamheid. Maar ik heb het vermoeden dat de ironie waarneembaar is.” Edvard Grieg was niet heel erg te spreken over wat ongetwijfeld zijn meest populaire compositie is. Zijn muziek bij Henrik Ibsens toneelstuk ‘Peer Gynt’ was vanaf de eerste uitvoering in 1876 een groot succes en de muziek is sindsdien universeel geliefd. Tijdens deze uitzending 'Solveigs Lied'.Neeme Järvi, Berliner Philharmoniker

Nu & Straksop Brava

In Search of Beethoven
14:41
Documentaire: Op zoek naar Frans
17:02

Doorzoek de TV Gids

De FoyerFranz Liszt Pianoconcours

Van 26 oktober tot en met 8 november beleeft het Internationaal Franz Liszt Pianoconcours zijn tiende editie in TivoliVredenburg in Utrecht. Voor leden van De Foyer is een beperkt aantal vrijkaarten beschikbaar voor de kwartfinales en de halve finales!

Lees verder »

Brava WebshopHolland Opera

Holland Opera maakt al jaren opera en jeugdopera van hoge kwaliteit, onder artistieke leiding van Joke Hoolboom en Niek Idelenburg. De brava webshop biedt u deze prachtige producties op DVD!

Lees verder »